Στην πραγματικότητα δεν μπορείς να δεις μια διέξοδο σε αυτό. Συχνά, θέλεις να χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο.

Οι κοινωνικές υπηρεσίες προγραμμάτισαν να πηγαίνει σε κάποιο κέντρο ημερήσιας φροντίδας, τρείς ημέρες την εβδομάδα για πέντε ώρες κάθε φορά και αυτό για μένα είναι μια ανάσα φρέσκου αέρα. Πρέπει να την πλένω και να τη ντύνω, εκτός από όλα τα υπόλοιπα. Δεν είναι πάντα εύκολο. Δεν υπάρχει ανταπόδοση από έναν ενήλικο σε αυτή την κατάσταση. Καμία φορά όταν την κοιτάζω, αφού έχει πέσει για ύπνο με τα χάπια βάζει το χέρι της κοιμισμένη ακόμη και πιάνει το δικό μου. Σε κάνει να ελπίζεις πως υπάρχει ακόμη αναγνώριση και θυμάμαι τις όμορφες στιγμές που περάσαμε.

 

Share Post on