Όταν ακούμε και δίνουμε χρόνο και προσοχή στους άλλους, περιορίζοντας τις δικές μας βεβαιότητες, αντιλήψεις και προκαταλήψεις, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μάθουμε κάτι καινούργιο και να αποκτήσουμε βαθύτερη γνώση για τη ζωή.

Κάθε ασθενής, ειδικά τη στιγμή της οξείας φάση της ασθένειας, βιώνει πληροφοριακή πείνα, αναφορικά με την ασθένεια, τις αιτίες που την προκάλεσαν, τα συμπτώματα, τις επιπλοκές και κυρίως την έκβασή της.

Από τη στιγμή της λήψης του ιατρικού ιστορικού, μέχρι τη στιγμή της ανακοίνωσης της διάγνωσης και της παροχής πληροφόρησης για τη χορήγηση του κατάλληλου θεραπευτικού σχήματος, η σχέση μεταξύ γιατρού και ασθενούς βασίζεται στην αποτελεσματική επικοινωνία.


Στο πλαίσιο της ιατρικής πρακτικής, μπορεί να αναρωτηθούμε γιατί κάποιοι γιατροί έχουν πιο ικανοποιημένους ασθενείς και κάποιοι άλλοι όχι.

Δυσκολία και εμπόδια στην επικοινωνία είναι από τους κύριους λόγους για τους οποίους οι ασθενείς διαμαρτύρονται στους γιατρούς τους. Η κύρια κριτική που δέχονται, συχνά, δεν αφορά την αρτιότητα και την ποιότητα της επιστημονικής τους κατάρτισης, αλλά ότι έχουν αποτύχει να ακούσουν και να προσφέρουν επαρκείς επεξηγήσεις στους ασθενείς.

Πολλοί μπορεί να είναι οι λόγοι για τους οποίους οι ασθενείς αποφεύγουν να μιλήσουν διεξοδικά και με ειλικρίνεια με το γιατρό τους.